25/7/2007 · Kategori: Yazilar
Seni her düşünüşüm dejavu olarak geçiyor gözlerimin hafızasından. Herşey o kadar tanıdık ki..Binlerce mankenin arasındayım , hepsinin yüzü sen..
İçinden tren gecen bir ilişkidir. Her saatbaşı sallantıda yüreklerimiz. Richter ölçeğinden kaçak ayrılıkların yolundayız. Geride bıraktığımız kırık fay hattını gözyaşlarımızla doldurmaktan çoktan vazgeçtik.
Çoktan vazgeçtik biz ayakları yerden kesen sevdamızdan...Hep sağlam karalara attık temellerimizi. Gönlümüzün toprak kaymaları olarak geride kaldı eskiler. Her sene bir kalp akarak eksildi bedenimizden.
Sağlam limanlara demirlemiş gemiler gibi mendereklerin ardında denizden ayırdık yüreklerimizi..Biz uzaklaştıkça dalgalar daha da hırçınlaştı. Kayaları daha hiddetli dövdüler..Sevgilerimiz nefrete evrildi böyle..Görmedik..
Sakin limanlarda deniz durgundu. Adalara sığiınmış kazazedelere öykünüyorduk. Ve biz açık denizden daha çok kendimizden korkuyorduk.
Deniz fenerleri tutkusuz yaşamlarımızın gardiyanları..Yol göstereceklerine bir uzun tutsaklığa davetiyedir artık siluetleri..
Bir kesif felaket kokar her yanda..Ana haber bültenlerinde kendine yer bulamaz felaketimiz. Keşfedilmemiş bilimsel bir muamma olur kalır yaşamlarımız. Suskun papağanlar konseri sanki.. Bilir söylemez kimse...İnsandan umudu kestiğinden beri maymunlar kendilerini taklit ederler..
Öyle yavan bir yemektir ki yaşamlarımız, Hint illerinden gelme baharatlar bile tatlandıramaz.
Her düşündügümde seni bir tutam tuz daha katıyorum denize..
Sayrılı bir sevdayı kaldırabilir belki özkütlesi artarsa..
Belki onarır yaralarımı ..
Bennu
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
çokk güzel
Hanı Siyahya
Selam
...
tebik
tren yolu cocuklarina
...
...
....(4 nokta)